ورزش بسکتبال ورزشی تیمی است که در آن دو تیم پنج نفره در یک سالن به شکل مستطیل بازي می کنند. هدف نهایی، پرتاب توپ به درون سبدهایی به قطر ۴۶ سانتیمتر و به ارتفاع ۳٫۰۵ متر است که در دو سمت زمین قرار دارند. در ادامه با این ورزش اشنا شوید
زادگاه بازي بسکتبال آمریکاست. این بازي در آغاز پائیز سال ۱۸۹۱ میلادی به وسیله فردی به اسم جیمز نای اسمیت پایه ریزی و ابداع شد. ولی از قرن ها پیش در بین ساکنان نقاط گوناگون قاره آمریکا، به خصوص آمریکای مرکزی و جنوبی انواعی از بازي و مسابقه شایع بوده که کم و بیش به بسکتبال شباهت داشته است.
در ایران، نوعی بازي سنتی و قدیمی در بین گله دارها متداول است که آنرا ( پولو)( Polo) می نامند. در این بازی، دو تیم سوار بر اسب در میدانی وسیع به تاخت و تاز می پردازند و هر تیم کوشش می کند توپی را که شش حلقه( مانند دستگیره) بر بدنه آن هست، با پرتاب کردن و پاس دادن به یاران خودی، به آن سوی میدان برساند و از حلقه و توری سبدی که در انتهای میدان بر روی ستونی چوبی نصب شده عبور دهد.
این بازي تا حدی مثل بسکتبال است ولی شباهت بازي پوک تا پوک با ورزش بسکتبال بیش از پیش است. پوک تا پوک، در بین اقوام متمدن قاره آمریکای جنوبی و مرکزی رواج بسیار داشت به خصوص اقوام مایا و تولتک( در ناحیه مکزیک کنونی) این بازي با توپ بسکتبال و حلقه های ثابت در میدانی بزرگ انجام می شد. یکی دیگر از بازهایی که به بسکتبال شبیه است کرفبال و اسلم بال می باشد که چند سالی است ابداع شده است.
دایره المعارف بریتانیکا، سال وارد شدن بسکتبال به کشور ما ایران را ۱۹۰۱ میلادی برابر با ۱۲۸۰ هجری شمسی ذکر نموده است. ولی آنچه مسلم است، نخستین علامت های وارد شدن بسکتبال به ایران در سال های ۱۳۱۰ و ۱۳۱۱ دیده شده که آن هم به وسیله کارکنان سفارتخانه های خارجی در ایران بوده است.
در سال ۱۳۱۴، یک مربی ورزش به اسم« فریدون شریف زاده» ورزش بسکتبال را به دانش آموزان دبیرستان البرز( کالج البرز) تهران معرفی و بنیان گزاری کرد و بتدریج دیگر مربیان ورزش به گسترش و آموزش این ورزش پرداختند. در سال ۱۳۲۴، فدراسیون بسکتبال ایران تشکیل گردید و اولین حضور بسکتبال ایران در میدان های بین المللی، در بازي های المپیک لندن( ۱۹۴۸) بود